İzmir’in toplumsal hafızasında bazı isimler vardır; yaptıkları yalnızca bir dönemi değil, bir kültürü temsil eder. Tülay Aktaş, bu isimlerden biridir.
1990 yılında eşi Kutlu Aktaş’ın İzmir Valisi olarak atanmasının ardından kente gelen Tülay Aktaş, kısa sürede İzmir’de gönüllülük ve dayanışma temelli güçlü bir sosyal hareketin öncüsü olmuştur. Kadınların toplumsal yaşamın her alanında aktif rol alabileceğine inanan yaklaşımıyla, farklı kesimlerden kadınları bir araya getirmiş; görünür olmayı değil, fayda üretmeyi odağına alan bir “kadın gücü” oluşturmuştur.
Eğitimden çocuk refahına, dezavantajlı gruplardan ihtiyaç sahibi ailelere kadar uzanan geniş bir alanda yürüttüğü çalışmalarla İzmir’de güçlü bir gönüllülük ağı kurulmasına öncülük etmiştir. Sivil toplum ile kamu arasında kurduğu yapıcı bağ sayesinde, gönüllülük hareketlerinin daha etkili ve sürdürülebilir hale gelmesine katkı sağlamıştır.
“Gerçek değişim, gönüllü ellerle başlar” anlayışıyla hareket eden Tülay Aktaş; özellikle kız çocuklarının eğitimi ve korunmaya muhtaç çocuklara yönelik projelerde önemli rol üstlenmiştir. “Haydi Kızlar Okula”, “Barbaros Çocuk Köyü” ve “Ulusal Eğitime Destek” gibi projeler bu yaklaşımın somut örnekleri arasında yer almaktadır.
1996 yılında kaybettiğimiz Tülay Aktaş, ardında güçlü bir dayanışma kültürü ve kalıcı sosyal etkiler bırakmıştır. Onun anısını yaşatmak amacıyla kurulan Tülay Aktaş Gönüllü Kuruluşlar Güçbirliği, bugün de aynı değerler doğrultusunda çalışmalarını sürdürmektedir.
Tülay Aktaş, İzmir’de “İzmir’in Annesi” olarak anılmakta; gönüllülük, dayanışma ve toplumsal sorumluluk alanlarında ilham veren bir isim olmaya devam etmektedir.
Bugün onun ışığı; gönüllülük projelerinde, dayanışma çalışmalarında ve yeni nesil kadın liderlerin yolculuğunda yaşamaya devam etmektedir. Çünkü onun bıraktığı en güçlü miras, birlikte üretmenin ve başkalarının hayatına dokunmanın değeridir.